Miasta w Polsce z największą liczbą przestępstw przeciwko mienu stwierdzonych na 1000 mieszkańców)
(W oparciu o dane GUS dla powiatów z 2018 roku)


  • Zgodnie z definicją Komendy Głównej Policji przestępstwo stwierdzone jest to zdarzenie, co do którego w zakończonym postępowaniu przygotowawczym potwierdzono, że jest przestępstwem (zbrodnią lub występkiem ściganym z oskarżenia publicznego, w tym także przestępstwem skarbowym, objęte postępowaniem przygotowawczym zakończonym w wyniku, którego potwierdzono zaistnienie czynu zabronionego).

    Wskaźnik wykrywalności jest to stosunek liczby przestępstw wykrytych (łącznie z wykrytymi podjęciu z umorzenia) przez ogólną liczbę przestępstw stwierdzonych powiększoną o liczbę przestępstw wykrytych po podjęciu postępowań umorzonych w roku ubiegłym lub latach poprzednich - wyrażony w procentach.

    Do przestępstw przeciwko mieniu zaliczamy te przestępstwa, których przedmiotem jest mienie prywatne. Osobną grupę stanowią przestępstwa przeciwko mieniu społecznemu. Kradzież jest najczęściej występującym przestępstwem przeciwko mieniu. Polega na zabraniu cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia. Przedmiotem kradzieży może być rzecz ruchoma, posiadająca wartość materialną. Przepis o kradzieży stosuje się również do programu komputerowego, a także energii oraz karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego. Do istoty przestępstwa należy też zamiar przywłaszczenia. Jeśli sprawca takiego zamiaru nie ma, czyn nie jest kradzieżą. Szczególną odmianą kradzieży jest kradzież z włamaniem.

    Kodeks karny opisuje następujące przestępstwa przeciwko mienu:
    • Kradzież (Art. 278)
    • Kradzież z włamaniem (Art. 279)
    • Rozbój (Art. 280)
    • Kradzież rozbójnicza (Art. 281)
    • Wymuszenie rozbójnicze (Art. 282)
    • Przywłaszczenie (Art. 284)
    • Uruchomienie impulsów telefonicznych (Art. 285)
    • Oszustwo (Art. 286)
    • Oszustwo komputerowe (Art. 287)
    • Zniszczenie mienia ruchomego (Art. 288)
    • Zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia (Art. 289)
    • Kradzież drzewa z lasu (Art. 290)
    • Paserstwo umyślne (Art. 291)
    • Paserstwo nieumyślne (Art. 292)
    • Paserstwo programu komputerowego (Art. 293)


    Ze względu na zmianę sposobu gromadzenia danych w 2013 roku do przestępstw stwierdzonych zaliczony jest również czyn karalny nieletniego, co do którego sąd rodzinny wydał w postępowaniu w sprawie nieletniego decyzję o zakończeniu postępowania stwierdzając popełnienie przez nieletniego czynu karalnego będącego przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego. Natomiast w latach 1999-2012 czyn zabroniony nieletniego i nieletni, który się go dopuścił rejestrowany był w chwili zakończenia postępowania przygotowawczego i przekazania materiałów do sądu rodzinnego bez względu rozstrzygnięcie w sprawie. W 2013 roku czyn karalny i osoba nieletnia były ewentualnie rejestrowane dopiero po uzyskaniu informacji zwrotnej z sądu o sposobie rozstrzygnięcia. Od 2014 roku Policja nie prezentuje informacji o czynach karalnych nieletnich.
  • PozycjaMiastoPrzestępstwaPowiatWojewództwo