Wieś Drużno w liczbach
(mapy, GUS, nieruchomości, atrakcje, kierunkowy, demografia, zabytki, tabele, statystyki, linie kolejowe)

Wieś Drużno - Podstawowe informacje

Widok street view niedostępny dla tej lokalizacji
  • Wieś Drużno to wieś leżąca w gminie Elbląg. Należy do województwa warmińsko-mazurskiego, powiatu elbląskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2011 roku liczba ludności we wsi Drużno to 89 z czego 47,2% mieszkańców stanowią kobiety, a 52,8% ludności to mężczyźni. Miejscowość zamieszkuje 1,2% mieszkańców gminy. Identyfikator miejscowości Drużno w systemie SIMC to 0149305, a współrzędne GPS wsi Drużno to (19.552500, 54.061667).
  • 89 Liczba mieszkańców (2011)
  • (+48) 55 Numer kierunkowy
  • NEB Tablice rejestracyjne
Wieś Drużno na mapie
Identyfikatory
  • 19.55250054.061667 Współrzędne GPS
  • 0149305 Kod SIMC

Wieś Drużno - Dane demograficzne(liczba ludności, płeć mieszkańców)

  • Demografia w pigułce
    (Źródło: GUS, NSP 2011)

  • Wieś Drużno ma 89 mieszkańców, z czego 47,2% stanowią kobiety, a 52,8% mężczyźni. W latach 1998-2011 liczba mieszkańców wzrosła o 0,0%. Współczynnik feminizacji we wsi wynosi 89 i jest znacznie mniejszy od współczynnika feminizacji dla województwa warmińsko-mazurskiego oraz znacznie mniejszy od współczynnika dla całej Polski.

    62,9% mieszkańców wsi Drużno jest w wieku produkcyjnym, 18,0% w wieku przedprodukcyjnym, a 19,1% mieszkańców jest w wieku poprodukcyjnym. Na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada we we wsi Drużno 58,9 osób w wieku nieprodukcyjnym. Ten wskaźnik obciążenia demograficznego jest więc porównywalny do wkażnika dla województwa warmińsko-mazurskiego oraz mniejszy od wskażnika obciążenia demograficznego dla całej Polski.
  • Liczba i płeć mieszkańców wsi Drużno
    (Źródło: GUS, NSP 2011)

  • 89 Liczba mieszkańców
  • 42 Kobiety
  • 47 Mężczyźni
  • 47,2%
    52,8%
  • 89 Współczynnik feminizacji
    (Na każdych 100 mężczyzn przypada 89 kobiet)
  • 112 Współczynnik maskulinizacji
    (Na każde 100 kobiet przypada 112 mężczyzn)
  • Wykres - Populacja we wsi Drużno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)
    Wykres - Odsetek kobiet we wsi Drużno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)
    Wykres - Odsetek mężczyzn we wsi Drużno na przestrzeni lat, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)
  • Produkcyjne grupy wieku
    (Źródło: GUS, NSP 2011)

  • 18,0% W wieku przedprodukcyjnym (<18 lat)
  • 16,7% Kobiety
    (w wieku przedprodukcyjnym)
  • 19,1% Mężczyźni
    (w wieku przedprodukcyjnym)
  • 62,9% W wieku produkcyjnym
  • 59,5% Kobiety
    (18-59 lat)
  • 66,0% Mężczyźni
    (18-64 lata)
  • 19,1% W wieku poprodukcyjnym
  • 23,8% Kobiety
    (59+ lat)
  • 14,9% Mężczyźni
    (64+ lata)
  • Wykres - Produkcyjne grupy wieku - Wieś Drużno, 2011, Źródło: Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań, NSP 2011
  • Wskaźniki obciążenia demograficznego
    (Źródło: GUS, NSP 2011)

  • 58,9 Ludność w wieku nieprodukcyjnym na 100 osób w wieku produkcyjnym
  • Wieś
    58,9
    woj. warmińsko-mazurskie
    60,0
    Cała Polska
    63,4
  • 30,4 Ludność w wieku poprodukcyjnym na 100 osób w wieku produkcyjnym
  • Wieś Drużno
    30,4
    woj. warmińsko-mazurskie
    30,6
    Kraj
    34,0
  • 106,3 Ludność w wieku poprodukcyjnym na 100 osób w wieku przedprodukcyjnym
  • Wieś Drużno
    106,3
    Województwo
    104,2
    Cały kraj
    115,5
  • Mobilne grupy wieku
    (Źródło: GUS, NSP 2011)

  • 62,5% W wieku produkcyjnym mobilnym (18-44 lata)
  • 64,0% Kobiety
    (w wieku mobilnym)
  • 61,3% Mężczyźni
    (w wieku mobilnym)
  • 37,5% W wieku produkcyjnym niemobilnym
  • 36,0% Kobiety
    (45-59 lat)
  • 38,7% Mężczyźni
    (45-64 lata)

Wieś Drużno - Nieruchomości(mieszkania oddane do użytku, powierzchnia użytkowa, liczba izb)

  • Nieruchomości w pigułce
    (Źródło: GUS, 31.XII.2017)

  • W 2017 roku we wsi Drużno oddano do użytku 1 mieszkanie. Na każdych 1000 mieszkańców oddano więc do użytku 11,24 nowych lokali. Jest to wartość znacznie większa od wartości dla województwa warmińsko-mazurskiego oraz znacznie większa od średniej dla całej Polski.

    W 2016 roku 100,0% mieszkań zostało przeznaczonych na cele indywidualne.

    Przeciętna liczba pokoi w nowo oddanych mieszkaniach we wsi Drużno to 6,00 i jest znacznie większa od przeciętnej liczby izb dla województwa warmińsko-mazurskiego oraz znacznie większa od przeciętnej liczby pokoi w całej Polsce. Przeciętna powierzchnia użytkowa nieruchomości oddanej do użytkowania w 2017 roku we wsi Drużno to 124,00 m2 i jest znacznie większa od przeciętnej powierzchni użytkowej dla województwa warmińsko-mazurskiego oraz znacznie większa od przeciętnej powierzchni nieruchomości w całej Polsce.

  • Mieszkania oddane do użytkowania we wsi Drużno
    (Źródło: GUS, 31.XII.2017)

  • Oznaczenie mieszkanie w tym statystycznym kontekście rozumiane jest zarówno jako lokal mieszkalny jak i dom. Zastosowana terminologia jest zgodna z tą stosowaną przez Główny Urząd Statystyczny (GUS). Przy obliczeniach wskaźników na 1000 ludności zastosowano najaktualniejsze dostępne dane o liczbie mieszkańców.
  • 1 Liczba nieruchomości oddanych do użytkowania w 2017 roku
  • 11,24 Liczba mieszkań na 1000 mieszkańców
    (oddanych do użytkowania w 2017 roku)
  • Tutaj
    11,24
    Województwo
    3,34
    Kraj
    4,64
  • Wykres - Liczba mieszkań oddanych do użytku w latach 2010-2017, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)
  • 6 Łączna liczba izb w mieszkaniach oddanych do użytkowania w 2017
  • 6,00 Przeciętna liczba izb w lokalu
    (oddanego do użytkowania w 2017 roku)
  • Wieś Drużno
    6,00
    Województwo
    3,77
    Kraj
    3,91
  • 67,42 Liczba izb na 1000 ludności
    (oddanych do użytkowania w 2017 roku)
  • Wieś
    67,42
    Warmińsko-mazurskie
    12,57
    Kraj
    18,14
  • 124 m2 Łączna powierzchnia użytkowa w lokalach oddanych do użytkowania w 2017
  • 124,0 m2 Przeciętna powierzchnia użytkowa nieruchomości
    (oddanej do użytkowania w 2017 roku)
  • Wieś Drużno
    124,0 m2
    Województwo
    89,0 m2
    Kraj
    92,7 m2
  • 1,39 m2 Powierzchnia budynku mieszkalnego na osobę
    (oddanego do użytkowania w 2017 roku)
  • Wieś Drużno
    1,39 m2
    Warmińsko-mazurskie
    0,30 m2
    Cały kraj
    0,43 m2
  • Wykres - Powierzchnia (m2) nieruchomości oddanych do użytku w latach 2010-2017, Źródło: Główny Urząd Statystyczny (GUS)

Wieś Drużno - Zabytki i atrakcje(atrakcje, formy ochrony przyrody)

  • Formy ochrony przyrody we wsi Drużno
    (Źródło: CRFOP, 30.VI.2017)

  • Według danych Centralnego Rejestru From Ochrony Przyrody (CRFOP) z dnia 30.06.2017 na obszarze wsi Drużno znajdują się 3 formy ochrony przyrody . Poniżej zamieszczona jest pełna lista obiektów wraz z ich typem i podstawowymi informacjami. Dostępna jest również interaktywna wyszukiwarka form ochrony przyrody jak również filtry do ukrywania/wyświetlania obiektów z określonych kategorii. Zarówno wyszukiwarka jak i filtry mają wpływ na obiekty prezentowane na liście oraz na interaktywnej mapie form ochrony przyrody.
  • Pokaż/ukryj obiekty w oparciu o kategorię:
  • Interaktywna mapa form ochrony przyrody we wsi Drużno
    Widok street view niedostępny dla tej lokalizacji
    • Jeziora Drużno - obszar chronionego krajobrazuOpis: Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Druzno obejmuje tereny wokół jeziora Druzno - o powierzchni ogólnej 9795 ha w tym - żytki rolne 57 4% zadrzewienia i zakrzewienia - 7 1% a wody powierzchniowe - 18 5%. W znacznej części są to tereny depresyjne. Przyjmuje się że ich powierzchnia wynosi 18 100 ha a najniżej położony punkt znajduje się w rejonie wsi Raczki Elbląskie w gminie Elbląg. Jezioro Druzno stanowi relikt dawnej wypłycającej się zatoki morskiej. Jego zwierciadło jest położone poniżej poziomu morza. Jezioro ma powierzchnię 3021 ha ale intensywnie zarasta dlatego prawie połowę stanowią trzęsawiska trzcinowiska i bagna miejscami zakrzaczone lub zadrzewione olszyną. Nie jest to zbyt głęboki zbiornik (średnio 1 25 m max - 2 5 m) o zmiennym poziomie wód. Jego bogata roślinność przybrzeżna stwarza dogodne warunki dla ptactwa wodno-błotnego. Latem na jeziorze lub w jego sąsiedztwie przebywa ok. 150 gatunków ptaków a wiosną i jesienią pojawia się wiele gatunków przelotnych. Wszystko to zadecydowało o uznaniu jeziora w 1967 za rezerwat ornitologiczny spełniający kryteria ochrony w ramach konwencji Ramsar., Data ustanowienia: 1985-07-01, Powierzchnia: 11738.9 ha
    • Kanału Elbląskiego - obszar chronionego krajobrazuOpis: Ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów leśnych Obszaru: 1) utrzymanie ciągłości i trwałości ekosystemów leśnych; niedopuszczanie do ich nadmiernego użytkowania; 2) wspieranie procesów sukcesji naturalnej przez inicjowanie i utrwalanie naturalnego odnowienia o składzie i strukturze odpowiadającej siedlisku; tam gdzie nie są możliwe odnowienia naturalne - stosowanie do odnowień gatunków miejscowego pochodzenia przy ograniczaniu gatunków obcych rodzimej florze czy też modyfikowanych genetycznie; 3) zwiększanie udziału gatunków domieszkowych i biocenotycznych; tworzenie układów ekotonowych z tych gatunków; 4) pozostawianie drzew o charakterze pomnikowym przestojów drzew dziuplastych oraz części drzew obumarłych aż do całkowitego ich rozkładu; 5) zwiększanie istniejącego stopnia pokrycia terenów drzewostanami w szczególności na terenach porolnych tam gdzie z przyrodniczego i ekonomicznego punktu widzenia jest to możliwe; sprzyjanie tworzeniu zwartych kompleksów leśnych o racjonalnej granicy polno-leśnej; tworzenie i utrzymywanie leśnych korytarzy ekologicznych ze szczególnym uwzględnieniem możliwości migracji dużych ssaków; 6) utrzymywanie a w razie potrzeby podwyższanie poziomu wód gruntowych w szczególności na siedliskach wilgotnych i bagiennych tj. w borach bagiennych olsach i łęgach; budowa zbiorników małej retencji jako zbiorników wielofunkcyjnych w szczególności podwyższających różnorodność biologiczną w lasach; 7) zachowanie i utrzymywanie w stanie zbliżonym do naturalnego istniejących śródleśnych cieków mokradeł polan torfowisk wrzosowisk oraz muraw napiaskowych; niedopuszczanie do ich nadmiernego wykorzystania dla celów produkcji roślinnej lub sukcesji; 8) zwalczanie szkodników owadzich i patogenów grzybowych a także ograniczanie szkód łowieckich poprzez zastosowanie metod mechanicznych lub biologicznych; stosowanie metod chemicznego zwalczania dopuszcza się tylko przy braku innych alternatywnych metod; 9) stopniowe usuwanie gatunków obcego pochodzenia chyba że zaleca się ich stosowanie w ramach przyjętych zasad hodowli lasu; 10) ochrona stanowisk chronionych gatunków roślin zwierząt i grzybów; w przypadkach stwierdzenia obiektów i powierzchni cennych przyrodniczo (stanowiska rzadkich i chronionych roślin zwierząt grzybów oraz pozostałości naturalnych ekosystemów) wnioskowanie do właściwego organu o ich ochronę; 11) kształtowanie właściwej struktury populacji zwierząt roślin i grzybów stanowiących komponent ekosystemu leśnego; 12) opracowanie i wdrażanie programów czynnej ochrony oraz reintrodukcji i restytucji gatunków rzadkich zagrożonych; 13) wykorzystanie lasów dla celów rekreacyjno krajoznawczych i edukacyjnych w oparciu o wyznaczone szlaki turystyczne oraz istniejące i nowe ścieżki edukacyjno-przyrodnicze wyposażone w elementy infrastruktury turystycznej i edukacyjnej zharmonizowanej z otoczeniem; 14) prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej w szczególności poprzez dostosowanie liczebności populacji zwierząt łownych związanych z ekosystemami leśnymi do warunków środowiskowych. 2. Ustalenia dotyczące czynnej ochrony nieleśnych ekosystemów lądowych Obszaru: 1) przeciwdziałanie zarastaniu łąk pastwisk i torfowisk poprzez koszenie i wypas a także mechaniczne usuwanie samosiewów drzew i krzewów na terenach otwartych a w razie konieczności także karczowanie z usunięciem biomasy z pozostawieniem kęp drzew i krzewów; 2) propagowanie wśród rolników działań zmierzających do utrzymania trwałych użytków zielonych w ramach zwykłej dobrej praktyki rolniczej a także Krajowego Programu Rolno środowiskowego - zgodnie z wymogami zbiorowisk łąkowych; propagowanie dominacji gospodarstw prowadzących produkcję mieszaną w tym preferowanie hodowli bydła opartej o naturalny wypas metodą pastwiskową; zalecana jest ochrona i hodowla lokalnych starych odmian drzew i krzewów owocowych oraz ras zwierząt; promowanie agroturystyki i rolnictwa ekologicznego; 3) maksymalne ograniczanie zmiany użytków zielonych na grunty orne; niedopuszczanie do przeorywania użytków zielonych; propagowanie powrotu do użytkowania łąkowego gruntów wykorzystywanych dotychczas jako rolne wzdłuż rowów i lokalnych obniżeń terenowych; 4) preferowanie ochrony roślin metodami biologicznymi; 5) ochrona zieleni wiejskiej: zadrzewień zakrzewień parków wiejskich oraz kształtowanie zróżnicowanego krajobrazu rolniczego poprzez ochronę istniejących oraz formowanie nowych zadrzewień śródpolnych i przydrożnych; 6) zachowanie śródpolnych torfowisk zabagnień podmokłości oraz oczek wodnych; 7) zachowanie zbiorowisk wydmowych śródpolnych muraw napiaskowych wrzosowisk i psiar; 8) melioracje odwadniające w tym regulowanie odpływu wody z sieci rowów dopuszczalne tylko w ramach racjonalnej gospodarki rolnej jednak z bezwzględnym zachowaniem w stanie nienaruszonym terenów podmokłych w tym torfowisk i obszarów wodnobłotnych oraz obszarów źródliskowych cieków; 9) eliminowanie nielegalnego eksploatowania surowców mineralnych oraz rekultywacja terenów powyrobiskowych; w szczególnych przypadkach gdy w wyrobisku ukształtowały się właściwe biocenozy wzbogacające lokalną różnorodność biologiczną przeprowadzenie rekultywacji nie jest wskazane zalecane jest podjęcie działań ochronnych w celu ich zachowania; 10) utrzymywanie i w razie konieczności odtwarzanie lokalnych i regionalnych korytarzy ekologicznych; 11) prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej m.in. poprzez dostosowanie liczebności populacji zwierząt łownych związanych z ekosystemami otwartymi do warunków środowiskowych; 12) melioracje nawadniające zalecane są w przypadku stwierdzonego niekorzystnego dla racjonalnej gospodarki rolnej obniżenia poziomu wód gruntowych. 3. Ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów wodnych Obszaru: 1) zachowanie i ochrona zbiorników wód powierzchniowych wraz z pasem roślinności okalającej poza rowami melioracyjnymi; 2) wyznaczenie lokalizacji nowych wałów przeciwpowodziowych w oparciu o rzeczywistą konieczność ochrony człowieka i jego mienia przed powodzią; w miarę możliwości wały należy lokalizować jak najdalej od koryta rzeki wykorzystując naturalną rzeźbę terenu; 3) tworzenie stref buforowych wokół zbiorników wodnych w postaci pasów zadrzewień i zakrzewień celem ograniczenia spływu substancji biogennych i zwiększenia różnorodności biologicznej; 4) prowadzenie prac regulacyjnych i utrzymaniowych rzek tylko w zakresie niezbędnym dla rzeczywistej ochrony przeciwpowodziowej; 5) ograniczanie zabudowy na krawędziach wysoczyznowych w celu zachowania ciągłości przyrodniczokrajobrazowej oraz ochrony krawędzi tarasów rzecznych przed ruchami osuwiskowymi; 6) rozpoznanie okresowych dróg migracji zwierząt których rozwój związany jest bezpośrednio ze środowiskiem wodnym (w szczególności płazów) oraz podejmowanie działań w celu ich ochrony; 7) wznoszenie nowych budowli piętrzących na ciekach rowach i kanałach (retencja korytowa) poprzedzane analizą bilansu wodnego zlewni; 8) zapewnienie swobodnej migracji rybom w ciekach poprzez budowę przepławek na istniejących i nowych budowlach piętrzących; 9) utrzymanie i wprowadzanie zakrzewień i szuwarów wokół zbiorników wodnych w szczególności starorzeczy i oczek wodnych jako bariery ograniczającej dostęp do linii brzegowej; utrzymanie lub tworzenie pasów zakrzewień lub zadrzewień wzdłuż cieków jako naturalnej obudowy biologicznej ograniczającej spływ zanieczyszczeń z pól uprawnych; 10) ograniczenie działań powodujących obniżenie zwierciadła wód podziemnych w szczególności budowy urządzeń drenarskich i rowów odwadniających na gruntach ornych łąkach i pastwiskach w dolinach rzecznych oraz na krawędzi tarasów zalewowych i wysoczyzn; 11) opracowanie i wdrożenie programów reintrodukcji restytucji czynnej ochrony rzadkich i zagrożonych gatunków zwierząt roślin i grzybów bezpośrednio związanych z ekosystemami wodnymi; 12) zachowanie i ewentualne odtwarzanie korytarzy ekologicznych opartych o ekosystemy wodne celem zachowania dróg migracji gatunków związanych z wodą; 13) zwiększanie retencji wodnej przy czym zbiorniki małej retencji winny dodatkowo wzbogacać różnorodność biologiczną terenu uwzględniając starorzecza i lokalne obniżenia terenu; w miarę możliwości technicznych i finansowych zalecane jest odtworzenie funkcji obszarów źródliskowych o dużych zdolnościach retencyjnych; w miarę możliwości należy zachowywać lub odtwarzać siedliska hydrogeniczne mające dużą rolę w utrzymaniu lokalnej różnorodności biologicznej; 14) rozpoznanie oraz ewentualna przebudowa struktury ichtiofauny zgodnie z charakterem siedliska we wszystkich zbiornikach wodnych przewidzianych do wykorzystania w myśl właściwych przepisów o rybactwie śródlądowym; gospodarka rybacka na wodach powierzchniowych powinna wspomagać ochronę gatunków krytycznie zagrożonych i zagrożonych oraz promować gatunki o pochodzeniu lokalnym prowadząc do uzyskania struktury gatunkowej i wiekowej ryb właściwej dla danego typu wód., Data ustanowienia: 1998-01-01, Powierzchnia: 30143.4 ha
    • Pomnik przyrodyOpis: martwe gałęzie, Data ustanowienia: 1997-01-30, Opis granicy: na posesji nr 23

Wieś Drużno - Transport i komunikacja(drogi publiczne przechodzące przez Wieś Drużno i ich kategorie, przebieg dróg, linie kolejowe, stacje kolejowe, przebieg linii kolejowych)

  • Drogi publiczne

  • Przez Wieś Drużno nie przechodzi żadna droga publiczna zaliczana do kategorii wojewódzkiej lub wyższej. Poniżej znajduje się lista takich dróg w promieniu 10 km wraz z ich typem i kompletnym przebiegiem (spisem miejscowości, przez które przechodzi dana trasa).
    • DW 505droga wojewódzka nr 505(Frombork - Baranówka - Jędrychowo - Włóczyska - Błudowo - Płonne - Młynary - Sąpy - Stegny - Pasłęk)
    • DW 509droga wojewódzka nr 509(Elbląg - Wilkowo - Pomorska Wieś - Zastawno - Zaścianki - Młynary - Młynarska Wola - Nowica - Księżno - Wilczęta - Gładysze - Spędy - Dąbrówka - Bażyny - Klusajny - Drwęczno)
    • DW 513droga wojewódzka nr 513(Pasłęk - Kopina - Bielica - Burdajny - Godkowo - Swędkowo - Krykajny - Olkowo - Drwęczno - Orneta - Mingajny - Miłkowo - Babiak - Runowo - Ignalin - Lauda - Lidzbark Warmiński - Kierwiny - Kiwity - Wozławki)
    • DW 526droga wojewódzka nr 526(Pasłęk - Krasin - Śliwice - Kąty - Lepno - Dziśnity - Gołutowo - Skolwity - Myślice - Pronie - Milikowo - Przezmark)
    • DW 527droga wojewódzka nr 527(Dzierzgoń - Pachoły - Sójki - Protowo - Krupin - Kwietniewo - Dymnik - Rychliki - Marwica - Jelonki - Nowe Kusy - Krosno - Pasłęk - Rogajny - Surowe - Kwitajny - Kalnik - Kępa Kalnicka - Łączno - Morąg - Silin - Bramka - Zawroty - Florczaki - Łukta - Pelnik - Stękiny - Wrzesina - Giedajty - Warkały - Gutkowo - Olsztyn)
    • s22droga ekspresowa s22(granica (Rosja) - Grzechotki - Maciejewo - Chruściel - Błudowo - Wilkowo - Elbląg)
    • s7droga ekspresowa s7(Straszyn - Gdańsk - Przejazdowo - Koszwały - Elbląg - Bogaczewo - Pasłęk - Marzewo - Małdyty - Miłomłyn - Ostróda - Rychnowo - Olsztynek - Pawłowo - Waplewo - Rączki - Załuski - Nidzica - Powierz - Napierki - Płońsk - Siedlin - Zakroczym - Nowy Dwór Mazowiecki - Kazuń Nowy - Czosnów - Głuchów - Grójec - Skurów - Juzefów - Broniszew - Falęcice - Białobrzegi - Kamień - Stary Gózd - Kępiny - Radom - Szydłowiec - Skarżysko-Kamienna - Suchedniów - Zalezianka - Barcza - Wiśniówka - Kielce - Chęciny - Jędrzejów - Łączyn - Mierzawa - Wodzisław - Rząska - Balice - Kraków - Myślenice - Stróża - Pcim - Lubień)
  • Linie kolejowe

  • Przez Wieś Drużno nie przechodzi żadna linia kolejowa wykorzystywana do ruchu pasażerskiego lub towarowego. Poniżej znajduje się lista takich linii w promieniu 10 km wraz z ich typem i kompletnym przebiegiem (spisem stacji kolejowych/przystanków osobowych, przez które przechodzi dana linia).
    • LK 204Linia kolejowa nr 204: Malbork - Braniewo [o znaczeniu pierwszorzędnym] (Malbork - Królewo Malborskie - Stare Pole - Fiszewo - Gronowo Elbląskie - Elbląg - Komorowo Żuławskie - Bogaczewo - Stegny - Słobity - Młynary - Kurowo Braniewskie - Chruściel - Bemowizna - Braniewo)
    • LK 220Linia kolejowa nr 220: Olsztyn Główny - Bogaczewo [o znaczeniu pierwszorzędnym] (Olsztyn Główny - Olsztyn Zachodni - Gutkowo - Jonkowo - Godki - Wołowno - Gamerki Wielkie - Kozia Góra - Żabi Róg - Morąg Kolonia - Morąg - Dobrocin - Małdyty - Zielonka Pasłęcka - Nowa Wieś Cierpkie - Pasłęk - Bogaczewo)